Na 3,5 jaar ploeteren en worstelen om via het ondernemerschap mijn levensmissie te vinden, crashte ik begin 2018. Ik voelde me compleet gefaald en ging op zoek naar hulp om me uit deze put te halen.

Koude douche

 Verschillende hulpverleners vertelden me dat wanneer ik echt wilde groeien, ik het drama achterwege diende te laten. Van een koude douche gesproken! Ik ben er al lang van overtuigd dat ik niet de vinger hoef te wijzen naar anderen en dat ik zelf de verantwoordelijkheid over mijn eigen leven heb te nemen. En dan kreeg ik dit te horen!

Pff, hard hoor. Ik was wel degene die in de shit zat, hé. Ik was degene die totaal niet meer wist wie ze was. En nu mocht ik me niet slecht voelen?

Ik had er nochtans alle reden toe. Ondanks verschillende pogingen was ik er nog niet in geslaagd om een succesvolle startup uit te bouwen. Mijn ideeën waren nochtans zeker zo goed dan die van andere die er wel in slaagden. Zij hadden wel het geluk om partners te vinden, aanspraak te maken op subsidies, sponsoren te overtuigen. Het geluk mocht nu toch wel eens eindelijk ook aan mijn kant staan.

Met andere woorden: ik creëerde nog meer drama…

Een belangrijke reis naar binnen

Op een dag drong het gelukkig tot mij door hoe zeer ik blijf wijzen naar anderen. Dat zorgde enkel voor frustratie en stond haaks op het besef dat ik zelf verantwoordelijk was voor mijn eigen leven. Dat besef zette me aan om écht naar binnen te gaan – van een uitdaging gesproken – en bij mezelf te gaan kijken wat er mij in de weg stond om te slagen. Wat bleek… ik versperde mijn eigen weg… Auch.

Ik merkte hoeveel angsten er in me zitten. Angst om te falen. Angst om niet goed genoeg te zijn. Deze angsten waren ondertussen echte overtuigingen geworden en waren de voedingsbodem geworden voor het leven dat ik zelf creëerde. Helaas was dat een ander leven dan hetgeen ik wil…

Doeme toch…

Stap per stap

Tja, ga dan uit je eigen weg, denk je dan. Het klinkt simpel, en toch ook weer niet. Stapje voor stapje ben ik begonnen met mijn overtuigingen te veranderen: 

  • In plaats van jaloers naar anderen te kijken die wel succesvol zijn, ging ik kijken: wat kan ik van hen leren.
  • In plaats van me te laten leiden door angsten, ging ik de focus leggen op hoe ik me wil voelen en wat ik wilde realiseren. Als ik dan angsten of negatieve gedachten voelde opkomen, vroeg ik mezelf af of dit in lijn lag met wat ik wou. (Hier ga ik in een volgende blog dieper op in, want amaai!)
  • Ik bracht mijn talenten in kaart en begon geleidelijk aan mezelf meer te waarderen. Het doet deugd hoor om jezelf schouderklopjes te geven 😊

Let’s celebrate together

Denk nu maar niet dat ik het drama al helemaal achter me heb kunnen laten hoor. Nope, mijn innerlijke drama queen geeft haar glansrol niet zo makkelijk op. Haar en haar patronen veranderen vraagt tijd. Ik probeer daarbij alvast mild te zijn voor mezelf en successen te vieren. Alleen vieren is best wel leuk. Nog leuker is om het samen met anderen te vieren. Dus als je je hierin herkent, laat het me weten en laten we samen vieren hoe we stapje voor stapje komaf maken met onze drama queens en kings.

 

1 Reactie

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *