Podcast met Marijke Fonteyn – een WonderWijf

 

Op weg naar mijn eigen levensmissie kan ik vol verwondering zijn voor de stappen die andere mensen zetten, zoals Marijke Fonteyn. Zij slaagde erin om vanuit een puur, eenvoudig idee, iets moois, iets groter dan haarzelf te laten ontstaan, wat vele mensen in beroering brengt: de WonderWijven.

Het was in november 2016 dat ze op Facebook een groep met die naam lanceerde. Ze nodigde haar eigen vriendinnen uit met de suggestie dat ze gerust de WonderWijven die ze kenden, mochten uitnodigen om deel uit te maken van de groep. Vandaag bestaat de groep al uit meer dan 22.000 WonderWijven. (Wil je weten of jij voldoet aan de omschrijving van een WonderWijf? Dat kan je hier achterhalen.)

Magische plek

Marijke reageerde meteen enthousiast toen ik haar vroeg of ik haar mocht interviewen. We werden uitgenodigd in het Wonderwijvenhuis in Wommelgem waar Hans Stockmans (de stilteportretfotograaf die me vergezelt tijdens deze gesprekken) en ikzelf ontdekten dat het om zoveel meer gaat dan alleen maar een Facebookgroep en om zoveel meer dan een zoveelste vrouwenkransje.

Sandra Fierens, die ons er warm onthaalde, omschreef het mooi: “Dit is een plek waar magische dingen gebeuren.” De toon was alvast gezet.

Marijke nam ons mee naar één van de vele kamers van het Wonderwijvenhuis die stuk voor stuk prachtig zijn ingericht dankzij de liefde en giften van mensen die dit initiatief een warm hart toe dragen. Toen ik haar vroeg naar haar zoektocht naar haar levensmissie, zei ze: “Voor alle duidelijkheid, ik ben nog altijd onderweg. Wanneer de zoektocht ten einde is, denk ik dat je een bloemeke op mijne buik moogt leggen.” Zo leer ik Marijke kennen, recht voor de raap. Een communicatietalent die een eigen WonderWijventaal ontwikkelde die je overal ziet terugkomen: op de website, in het WonderWijvenhuis op het toilet, in de ontvangstruimte, … Een ongelofelijk krachtige vrouw die duidelijk kiest voor haar eigen weg. Die door gewoon te doen en door tegen muren op te lopen, gaandeweg leert en verdere stappen zet. Tegelijk ook een erg kwetsbare en zachte vrouw.

In pijn zit levenskracht

Ze begon met ons mee te nemen naar haar kindertijd. Ze groeide op in een gewoon gezin uit de middenklasse. Al voelde ze zich geen standaard meisje, toch liep ze lang in de pas, tegen wil en dank. Ze liep school bij de ‘Dams’ in Antwerpen (Dames van het Christelijke onderwijs). In het 5de middelbaar zei haar moeder: “Als je terug een C-attest hebt volgend jaar, dan betaal je je school zelf.” Voor haar was dat een opening om haar eigen ding te gaan doen.

Ze haalde dat jaar een C-attest en koos zelf haar volgende stap: de richting Menswetenschappen. Datzelfde jaar stierf haar vader. Marijke was toen 18. Het was een verschrikkelijk moment in haar leven, maar tegelijk ook een mooi moment dat tot op vandaag doorleeft. “Het is vreselijk om je papa op dat moment te moeten afgeven, maar die liefde die ik toen voelde, toonde me de weg naar universele liefde. Sinds die dag doe ik alles vanuit liefde, ook al betekent dit dat ik wel eens kies voor andere paden. Zo koos ik er voor om heel jong mama te worden en koos ik om niet verder te studeren. Ik heb dat geprobeerd, maar dat werkte voor mij niet om in een aula met 200 man te zitten. Ik moet dingen kunnen doen om dingen te kunnen leren.”

Een loopbaan vol wijze lessen

Daar sta je dan afgestudeerd, geen hoger diploma. Marijke ging jobhoppen om te kijken wat haar lag. Er volgde een loopbaan in Customer Service, waar ze enorm in groeide en waar heel wat levenslessen uit voortvloeiden. Zo vertelde ze hoe pesterijen haar nog steeds diep raken. Het herinnerde haar aan de pijn vanuit het verleden waarbij zij steeds het zwarte schaap was. Als ze nu geconfronteerd wordt met pesterijen, verandert ze in een ‘über bitch’, ook al maakt ze zelf geen deel uit van die pesterijen.

Of zoals de wijze levensles van een Directeur bij Gamma: Kies je voor populariteit of kies je voor respect? “Op momenten dat ik vastliep in mezelf, wist ik snel wat ik wilde.”

Het was een loopbaan vol beproevingen tot haar lichaam alarm sloeg en ze besloot dichtbij huis te gaan werken. Daar kwam ze terecht in een omgeving waar er allerlei dingen gebeurden die voor haar niet ok waren. Het leidde tot een conflict, waarna een gesprek met de Nederlandse CEO volgde. Zijn woorden waren: “Voor jouw carrière zou je beter jouw mond leren houden.” Marijke: “Ik heb recht in zijn ogen gekeken en gezegd: dan denk ik dat je niet weet wie hier voor jou zit. En dat het een heel goed idee is dat jullie mijn ontslag geven.” Ze was zo fier op zichzelf dat ze dit in alle kalmte en met uitgestreken gezicht had gezegd.

Toen ging het licht uit. “Ik was op, mijn lijf deed overal zeer en ik ben niet meer gaan werken. Ik kreeg de diagnose burnout, maar dat was het niet.” Pas zoveel jaren later kwam de echte diagnose. Ze heeft een auto-immuun ziekte, Hashimoto genaamd, een aandoening van de schildklier. Dit zorgt ervoor dat ze erg gevoelig is voor stress en ontstekingen. Er zijn zelfs dagen dat ze niet meer kan bewegen.

Ik weet het niet meer

Dit was een duidelijk signaal om voor zichzelf te gaan zorgen. Ze was al langer bezig met zelfontwikkeling en dat hielp haar ontzettend in de periode dat het fysiek moeilijk ging. Om verdere stappen te zetten in haar zelfontwikkeling en twee maanden nadat haar lijf haar dwong om te stoppen met werken, ging ze naar Engeland, naar The Arthur Findlay college. “Het leek wel een Harry Potter school. De max! Daar ben ik buiten op een bank gaan zitten. Doodmoe, want die reis was heftig voor mijn lijf, maar dit moest ik doen. Toen heb ik gewoon de vraag gesteld: wat is mijn Why? Mannekes vertel het, want ik weet het niet meer. Ik kreeg toen door: bezieling, verbinding, groei en spiritualiteit op jouw manier bij de mensen brengen. Dat was stap 1 van mijn genezing.“

Geboorte van WonderWijven

Een maand na haar verblijf in Engeland ontstond het idee van WonderWijven. Ze organiseerde een weekend voor WonderWijven, maar daar kwam niemand op af. “Ik liet dat los. Ik had tijd. Ik had mijn ontslag gekregen, stond op invaliditeit, want ik kon nauwelijks nog bewegen.” 5 maanden later sprak ze met iemand af en toen rolde het woord WonderWijven terug uit haar mond. “Die mevrouw zei tegen mij: Marijke jij moet dat doen hé! De wereld heeft dat nodig!”  Meteen nadat ze thuiskwam, zette ze zich achter haar computer en maakte ze een Facebookgroep. Al wist ze nog niet zo goed hoe dat moest. WonderWijven was geboren met als basiswaarden: bezieling, verbinding en groei. Alsook spiritualiteit bij de mensen brengen zonder ‘fluffy gedoe’.

“Ineens gaat dat keihard. Ik organiseerde een borrel. Er kwamen meteen 130 vrouwen op af.” De volgende stap was dan ook een vzw oprichten. “Dan moet je een doel vooropstellen. Bezieling, verbinding en groei van vrouwen rond persoonlijke ontwikkeling en al het geld gaat naar goede doelen.  Dat werd het. Toen voelde ik echt: pats, nu valt de puzzel in mekaar. Ik ben nu sociaal ondernemer. Dat klopt helemaal met wie ik ben.”

WonderWijven kracht

Ondertussen zijn er al zoveel mooie dingen gebeurd. Al meer dan 50 goede doelen werden ondersteund. WonderWijven vonden elkaar en startten nieuwe samenwerkingen. Het WonderWijvenhuis is ontstaan. Een prachtig boek werd uitgegeven in eigen beheer. In september start ze met een groepspraktijk in het WonderWijvenhuis. Ze heeft subsidies aangevraagd om 1 vrouw gratis te kunnen helpen per dag en dit ter nagedachtenis van Els. Een goede vriendin van haar die overleden is.

Hoe doet ze dat toch?

Wat mij opvalt is dat Marijke, net zoals Leo Bormans die ik enkele weken geleden interviewde, gewoon doet. Zoals ze zelf zegt: “Ik ben Pippi Langkous. Ik denk dat ik het wel kan, dus ik doe het gewoon. Ik denk daar niet over na. Ik heb geen groot masterplan, geen businessplan. We hebben aan twee ondernemerswedstrijden deelgenomen. Daar hebben we, plat gezegd, onze bak vol gehad. Ze zeiden dat we niet matuur waren. Ik had echt zoiets van: You ain’t seen nothing yet! Gelukkig is Cronos wel sponsor geworden, want die geloven zo hard in ons project.”

Toen ze voor de oprichting bij Jef De Wit langs ging zei hij: “Jij komt hier nu centen halen om op te starten, maar als ik uw verhaal hoor, dan denk ik: jij hebt die centen zelfs niet nodig.” Hij heeft gelijk gehad. Tot nu staat het geld van Cronos nog gewoon allemaal op de rekening. Waar haalt ze dan haar inkomsten vandaan? De uitgave van haar boek was een succes. Ze verhuurt de ruimtes in het WonderWijvenhuis en organiseert allerlei bijeenkomsten.

Genezing

WonderWijven is voor haar veel meer dan haar levensmissie realiseren of ondernemen om zichzelf te onderhouden. “WonderWijven is mijn genezing geweest. Ik doe dit niet vanuit ondernemerschap, maar voor mezelf, vanuit de nood aan positieve verbinding met mensen.  Want al dat zuur, ik had het ermee gehad. Ik heb me heel lang alleen gevoeld, ook al had ik een liefhebbende man en geweldige kinderen rond mij. Ik dacht: Ben ik de enige die zo in het leven sta? Nee dus, want er zijn nog 22.000 anderen zoals mij.”

En er borrelt nog vanalles bij Marijke… Meer daarover hoor je in de podcast 😉.

Na haar verhaal gingen we nog even dieper in op de vraagstukken waar ik nog tegenaan loop. De ene wijze les volgde de andere. Ik deel ze hier graag.

Kies er bewust voor om te doen wat je gelukkig maakt!

Mensen zeggen me wel eens. Veerle vertrouw het proces waar je nu in zit. Ja ja, maar ik heb het er soms ook wel mee gehad met dat proces en er maar ‘gewoon’ op te moeten vertrouwen. Ik vind het krachtig hoe Marijke ernaar kijkt. In plaats van iets passiefs: erop vertrouwen, maakt ze er iets actiefs van.

“Mensen zeggen vaak het is een proces, de reis naar je levensmissie. Maar ik zal het proces wel pakken, als ik het aan het doen ben. Zeker nu ik aan het genezen ben, heb ik precies geen tijd meer te verliezen.” Bovendien heeft haar leven al een paar keer aan een zijden draadje gehangen: HPV stadium 3 (voorbode van baarmoederhalskanker), galblaasontsteking in ver gevorderd stadium en dit jaar nog een verkeersongeval. “Ik wil dan ook alleen maar die dingen doen waar ik gelukkig van word. Dat is niet altijd realistisch, maar ik wil wel die keuze hebben. Ik wil ook dat al die madammen met mij die keuze hebben en dat bewustzijn hebben om dat te mogen doen. Dan geef je het ook terug.”

Zorgen voor jezelf door de juiste vragen te stellen.

Zorgen voor mezelf, is nog zoiets. Hoe doe je dat? (zie ook deze blog die ik schreef) Geen enkele criticus, kan op tegen mijn eigen innerlijke criticus hoor! Of die overtuiging dat je het allemaal wel alleen kan, dat je altijd flink moet zijn. “Je zit dan steeds in die vechtmodus. Want je overstretcht je de hele tijd. Daar word je gewoon ziek van.” Bij WonderWijven is een belangrijke regel: Wees lief voor jezelf. No pleasing. “Dat is heel moeilijk, want je wilt toch zo graag gezien worden en je wilt zo graag anderen blij maken. Maar heel vaak doe je jezelf tekort.”

Hoe zorgt Marijke voor zichzelf? Dit doet ze door de juiste keuzes te maken aan de hand van volgende vraag: klopt het of klopt het niet? “Je voelt het of je ergens gestremd wordt of dat de energie niet stroomt. Dan heel even remmen en als het niet klopt, de vraag stellen: wat is er nu echt nodig? Hierop zijn verschillende antwoorden mogelijk, maar het antwoord dat dan het meest resoneert, gewoon gaan doen. Onbeschaamd, onverwijld.”

Schrijf moetjes op een bord

Het is me al vaak geadviseerd: schrap moeten uit je woordenboek. Marijke heeft een moetjes-bord: “Al die moetjes schrijf ik op een bord en als ik tijd over heb ga ik kijken of er iets op staat waar ik op dat moment zin in heb. Er is dus helemaal geen master strategisch plan. Ik doe gewoon wat er op dat moment klopt. Dat werkt keigoed. Je wordt er alleen maar een beter mens van.”

Hopelijk inspireert het verhaal van Marijke je net zoveel als het mij inspireerde. Laat me zeker weten, wat het jou brengt.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *