Podcast met Vincent Méclot

Krachtige kwetsbare leider

Het was op een magische avond dat ik Vincent Méclot van Challenge Day (je kent het misschien van het TV-programma ‘Over de streep’) leerde kennen. Vincent sprak op het Trans4More event in Turnhout. Het was zo een avond dat je voelt dat je sterk in je schoenen staat. Dat je je heerlijke zelf bent en je uitkijkt naar de bijzondere ontmoetingen tijdens het netwerken. Vincent zijn optreden kwam dan ook helemaal binnen.

Het was veel meer dan vertellen wie hij is en wat hij doet. Hij vertelde over zijn passie en levensmissie met Challenge Day en liet ons meteen beleven hoe het voelt om met een groep mensen meer te delen dan wat je normaal gezien deelt op een zakelijk event. Zo liet hij ons knie tegen knie zitten met een wildvreemde en mekaar complimenten geven. Op korte tijd creëerde hij verbondenheid in een groep van wildvreemden. Heerlijk!

Die man wilde ik spreken en wilde ik vertellen over mijn droom om mensen te connecteren met elkaar en inspirerende verhalen te delen met de wereld om zo meer positiviteit te verspreiden. Toen ik hem achteraf belde om af te spreken voor een interview, was hij meteen enthousiast. Mijn vraag waarom hij de dingen doet die hij doet, maakte iets in hem los, net zoals mijn vraag waar we zouden afspreken. Ik spreek namelijk graag af op een plek die iets betekent voor de persoon, waar er een verhaal zit achter die plek. Uiteindelijk koos Vincent voor zijn woonplaats, maar tegelijk ook de thuis van Challenge Day alsook het trainingscentrum van Kreatos waar Vincent tevens mede-zaakvoerder van is.

Op weg naar onze vakantiebestemming

Onderweg naar de woonplaats van Vincent leek het wel alsof, Hans (die me als stilteportretfotograaf vergezelt) en ik op vakantie gingen. We reden langs aardappelvelden die in bloei stonden om zo in een klein dorpje in Wallonië te belanden. Toen we voor de poorten van Vincent zijn woonst stonden voelde ik de spanning net zoals wanneer je aankomt op je vakantiebestemming en je benieuwd bent naar de plek waar je de komende periode zal doorbrengen. Vincent wachtte ons op en ontving ons alsof we al jaren kind aan huis zijn met een oprechte, warme knuffel. Het voelde als thuiskomen.

Van impulsieve klapekster naar introverte man

Ik leerde Vincent op het netwerkevent kennen als een ware entertainer die een stukje van zichzelf durft blootgeven. Tijdens het interview ontdekte ik nog een andere kant van hem. Hij ontpopte zich als een verhalenverteller, als iemand die oprecht bezorgd is over de wereld en wat er zich in afspeelt. Die bezorgdheid is tevens wat hem drijft om een verschil te maken in het leven van mensen door als Challenge Day leader meer verbondenheid te creëren. Maar ook door als mede-zaakvoerder van Kreatos, zachtheid te brengen in de zakelijke wereld.

Vincent had nooit gedacht dat hij zo gepassioneerd zou geraken door Challenge Day. Ooit droomde hij ervan om scoutsleider te worden. Zijn totemnaam was: impulsieve klapekster. Daar kan je je vast wel iets bij voorstellen.

Vincent omschreef zichzelf als een erg extravert en sociaal kind. Echter doorheen zijn kinderjaren, raakte dat stukje van hem bedolven en veranderde hij in een introverte jongen. “Dat zaadje van dat extraverte, sociale kind heeft er van kinds af aan in gezeten, maar het opgroeien heeft er voor gezorgd dat het ingekapseld zat en dat dat geen ruimte meer had. Tot de dag dat Betty (oprichtster van Be The Change vzw in België) zei: ‘je moet eens meekomen naar een cursus. Ik kan het niet uitleggen, maar je moet het gewoon eens meemaken’.” Dit werd zijn eerste kennismaking met Be The change, de evenknie van Challenge Day, alleen is dit voor volwassenen, daar waar Challenge Day zich specifiek naar jongeren richt.

Zijn roeping

Na deze cursus was het voor Vincent helder: hij wilde Challenge Day leader worden. Toen hij hoorde dat ze hiervoor in Nederland mensen zochten, greep hij zijn kans. Hij stuurde zijn kandidatuur in via een filmpje waarbij hij antwoord moest geven op de vraag: waarom hij een Challenge Day leader wilde worden.

“Er was iets dieper in mij dat zei dat ik dit moest doen ook al had ik nog nooit een Challenge Day meegemaakt. Dus heb ik dat gewoon gedaan. Ik werd geselecteerd voor een auditie!” Vreemd genoeg besloot Vincent om zijn kandidatuur in te trekken en toch niet deel te nemen aan de verdere selectie. Hij besefte namelijk welke impact dit zou hebben op zijn gezin en zijn werk bij Kreatos, want de training volgen en Challenge Day leader zijn vraagt een enorm engagement.

Tot hij zijn oudste dochter (7 jaar) naar school bracht…

Vincent-Méclot-Podcast-Veerle-Huygen“Die ochtend zette ik Ella-Rose af op school. Ze liep de speelplaats op en stond daar helemaal alleen. Normaal loop ik gewoon door en begin aan mijn dag. Maar die dag bleef ik staan. Ik zag mijn dochter daar alleen staan. Niemand die naar haar omkeek. Ik stond daar als een foute supporter aan de overkant: ‘komaan, reik uit, doe iets.’ Er gebeurde niets. Ineens voelde ik een traan bengelen. Ik werd terug gekatapulteerd naar mijn eigen jeugd. Het gevoel van uitgesloten te worden.”

“Als je zelf die kwetsuren hebt gehad, wil je niet dat jouw kind die meemaakt. Dat is het moment dat ik besloot om de auditie wél te doen en om mij in te zetten voor zoveel meer kinderen die geconfronteerd worden met pesterijen en onderdrukking. Er was uiteindelijk niets aan de hand met mijn dochter, maar op dat moment gebeurde er iets met mij.”

Dit voelde voor hem als een roeping en dus belde hij bij thuiskomst meteen dat hij zijn auditie wel kwam doen. Wat voor hem bovendien een erg grote stap was. Niet alleen auditie doen, maar vooral ook het alleen naar het buitenland gaan. Hij was dan wel al 37 jaar, dit had hij nog nooit eerder alleen gedaan.

Tijdens zijn auditie in Amsterdam werd hij als één van de weinigen geselecteerd uit 200 kandidaten. Nu was het niet alleen naar Nederland gaan, maar ook nog eens drie maanden naar Amerika voor een intensieve training. “Leg dat maar uit thuis en aan uw bedrijf: ik ben drie maanden weg. Ik heb daar soms nog last van. Mijn jongste dochter: Lila-Grace heb ik bijvoorbeeld nooit haar eerste stapjes weten zetten.”

Niet zomaar een training

Toen ik Vincent hoorde vertellen over de training, was ik behoorlijk onder de indruk. Dit was niet de zoveelste coachopleiding van enkele dagen. Dit ging veel verder. Na iedere maand moest hij een examen voor een jury afleggen. Hij leerde geschiedenis. Hij leerde hoe je jezelf best uitdrukt en welke woorden te gebruiken, hoe je beweegt en de impact dat dit kan hebben op anderen met een specifiek verhaal.

“Je wordt daar echt voorbereid op het werken met erg kwetsbare groepen. Ik heb daar dingen gezien en meegemaakt die me voor altijd veranderd hebben, waar ik me tot op de dag van vandaag nog heel erg verdrietig om kan voelen of boos over kan worden. Je komt daar in een heel andere omgeving, een heel andere cultuur. We leerden over onderdrukking van verschillende bevolkingsgroepen. Je kreeg daar niet alleen les over, maar we werden er ook mee geconfronteerd. Zo moest ik een Challenge Day gaan bijwonen in Oakland.” Hij wilde met zijn fiets er naartoe gaan. Eén van de coaches daar, raadde hem dit ten stelligste af. “Ten eerste: je bent blank. Ten tweede: je bent homo. Door die wijken rijd jij niet met je fiets!”

Pas toen hij de verhalen van de mensen daar hoorde over geweld en overvallen besefte hij waarom die coach hem had afgeraden de fiets te nemen. “Wij kunnen ons dit hier in Europa niet voorstellen. Dat daar zien en ervaren heeft een enorme stempel op mij gedrukt. Dat maakt me soms ook moedeloos en dan maak ik me soms echt wel zorgen over de toekomst van mijn eigen kinderen.”

Problematiek van eenzaamheid

Vincent behaalde zijn certificaat van Challenge Day leader. Dat was een hele uitdaging, maar wat volgde nog des te meer.

“Naar die eerste scholen gaan. Ik was compleet onwetend wat er zich afspeelt bij onze jeugd. Daar word ik niet vrolijk van. Ik weet wel dat het op te lossen is. Met Challenge Day ontdekken we meestal op 1 dag samen: hoe is het in godsnaam zo ver gekomen dat we niet meer spreken met elkaar. Hoe is het zover gekomen dat als iemand vraagt: hoe gaat het met je? Dat je zegt: goed. Ik heb het druk, ik heb stress. Verder geraken we niet meer. Op die dag leren we die jongeren eerst op een heel grappige en speelse manier met elkaar in gesprek gaan over een thema dat ze zelf willen. Het gaat dan veelal over pizza, examens, voetbal, … Dan confronteren we hen er mee dat die thema’s die ertoe doen niet aan bod komen. Om zo te komen tot een keerpunt waar de echte gesprekken op gang komen.”

Zo wordt in een tweede deel van een Challenge Day de groep meermaals uitgenodigd om over de streep te gaan wanneer ze zich herkennen in een vraag die gesteld wordt. “Als we vragen ‘ga over de streep als je je eenzaam voelt op school of op jouw werk.’ Dan verplaatst 90% van de aanwezigen zich. Ik heb verschillende keren meegemaakt dat een jongere tijdens de pauze naar me toekwam en zijn probleem vertelde. Als ik dan vroeg of er iemand daarvan wist, dan was het antwoord: niemand. Als ik dan toch doorvroeg, ‘is er echt niemand op school of een vriend?’ Dan was het: ja een vriend. ‘En hoe heet die vriend dan?’ ‘Ik weet het niet, want dat is iemand van het internet.’ Daar moeten we als maatschappij echt aan werken.”

Kwetsbaar zijn

Tijdens een Challenge Day wordt iedereen uitgenodigd om in alle veiligheid zijn kwetsbaarheid te tonen om zo meer onderling begrip te krijgen en in verbinding te gaan met elkaar. “Echter, het helpt om het voorbeeld te geven en je eigen verhaal te vertellen. Dan vertel ik bijvoorbeeld over de periode in mijn leven dat ik overgewicht had. Mijn moeder was alcoholiste. Ik kon mijn gevoelens niet kwijt. Ik zorgde eigenlijk voor haar. Ik woonde alleen met haar, dus ik begon te eten om mijn eigen gevoelens niet meer te moeten voelen. Tot op vandaag achtervolgt mij dit nog steeds.” Hoewel Vincent er in mijn ogen atletisch uit ziet, leeft hij nog steeds met de schrik om terug als zwaarlijvige door het leven te gaan.

Op zijn 12de voelde hij dat er iets anders aan de hand was: hij merkte dat hij zich aangetrokken voelde tot mannen. Moet je bedenken dat er toen nog niet zoiets was als internet om hierover dingen op te zoeken. “Op dat moment was dat voor mezelf iets vies, iets raar. Ik wilde dat niet. Ik heb uiteindelijk tot mijn 18 jaar gewacht om er echt voor uit te komen. Ik had het mijn moeder eerder verteld, maar haar reactie was zo choquerend… De dag nadat ik het haar vertelde, lag ze in het ziekenhuis. Daar heb ik me heel erg schuldig over gevoeld. Het voelde voor mij als een jeugdzonde, iets wat er niet mocht zijn. Nu kan ik zelf dat verhaal brengen naar anderen.”

Magie tussen jongeren en leerkrachten

“Het is geweldig wat ik mag doen. Als kind had ik dat enthousiasme, die gekkigheid, dat extraverte, niet uitmaken wat anderen van mij denken. Dat gevoel nu terug overbrengen naar een groep jongeren die in het begin met veel weerstand zitten te kijken. Tot de magie van die dag begint te werken en die jongeren er mee in op gaan. Ik heb het gevoel dat ik hen nu kan laten zien waar ik 20-30 jaar over gedaan heb om dat stukje kind dat ingekapseld zat, terug open te krijgen.”

“Het zijn niet alleen de jongeren en de manier waarop er met elkaar onderling wordt omgegaan waar verandering in wordt gebracht op een Challenge Day. Het zijn ook de leerkrachten die hierin betrokken worden die veranderen.” Zo vertelde Vincent over een leerkracht die vroeger alleen met de ouders en studenten sprak over de punten en of men een A, B of C-attest had. Nu vraagt zij ook naar hoe het met de jongere thuis gaat, waardoor er een compleet andere interactie ontstaat.

Transformatie

Het is duidelijk dat de opleiding en het werk als Challenge Day leader Vincent als mens verder verrijkt heeft. Door de echte verhalen te horen en te horen wat er leeft, leert hij verschillende werelden kennen om zo te ontdekken dat het beeld dat we hebben niet altijd overeenstemt met de werkelijkheid. “Het grootste cadeau voor mezelf is dat voor mij de wereld steeds rijker en groter wordt.”

Zo leerde hij minder snel te oordelen over anderen en op te letten met de woorden die hij gebruikt. Die wijsheid en manier van zijn tracht hij ook binnen te brengen in de zakenwereld en in zijn gezin.

“Je komt uit die harde zakenwereld en zo breng ik er ook wat zachtheid in. Het voelt als een verrijking ook voor mijn gezin. Zo hoor je op Challenge Day de overtuigingen die jongeren meekrijgen vanuit hun ouders. En dan herken je soms wel dingen die je ook doet. Dan kom je thuis en wil je je daarvoor oprecht verontschuldigen en tegelijk is dan de vraag: hoe moet ik jullie opvoeden? Het is een positief vergif dat in je leven komt. Practice what you preach. Soms is dat lastig. Soms wil je ook gewoon eens vloeken op anderen. Belangrijkste is je dan bewust worden dat je aan het oordelen bent om dan te durven zeggen: behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden.“

Combinatie met Kreatos

Hoe voelt voor Vincent de combinatie met Kreatos? Hoewel de combinatie niet evident blijkt, toch zijn er heel wat linken die elkaar versterken, want bij Kreatos staat hij ondermeer in voor trainingen en change.

“Ik heb naar Kreatos een heel grote loyaliteit. Niet alleen mijn partner, maar alle medewerkers van Kreatos hebben er mee voor gezorgd dat ik dit punt in mijn leven heb kunnen bereiken. Mijn job is hier nog niet klaar bij Kreatos.” Bovendien klopt de filosofie van het bedrijf ook met de waarden die Vincent uitdraagt met Challenge Day. “Het gaat over veel meer dan een gewone kapperszaak. Kreatos is ontstaan vanuit een pijn van Eric (Bergeys, de founder van Kreatos en echtgenoot van Vincent), die zelf als kapper een slechte stage-ervaring had gehad. Hij wilde daarin een verschil gaan maken en dus is de filosofie van Kreatos dat mensen moeten kunnen groeien en zich moeten kunnen ontwikkelen: van kapper naar manager, naar franchiser.”

Ondanks zijn loyaliteit naar Kreatos voel je ook de tweespalt en de sterke drang om meer te doen met Challenge Day, om verder te groeien met Challenge Day.

De waarom-vraag

“Waarom doe ik dit? Daarover heb ik mijn hersenen gepijnigd sinds je het me vroeg. Misschien een stukje omdat ik destijds zo graag die scoutsleider wilde zijn, die ik nooit ben kunnen worden. Expressie laten zien. Ik heb nu pas het gevoel dat in al hetgeen ik doe, elk stukje van Vincent kan aangeraakt worden. Dat is zo een rijk gevoel. Mijn bijdrage aan de wereld is een verschil te maken en mensen terug in contact te brengen.”

Help Challenge Day

Ik geloof sterk dat ieder individu zijn rol heeft in de maatschappij om zijn steentje bij te dragen aan het grotere geheel. Vincent zijn verhaal heeft me diep geraakt.

Niet alleen het verhaal van Challenge Day klopt voor mij, maar dat hij als persoon, bij wijze van spreken, uitverkoren was, om dit werk te doen, klopt voor mij. Ik ben mijn rol hier in de wereld nog aan het ontdekken, maar misschien is dit wel mijn rol om deze verhalen uit te dragen en onder de aandacht te brengen. Ik voel dan ook de drang om via deze weg uit te roepen: help Vincent, help Challenge Day verder te groeien. Dit kan door financieel te steunen of door Vincent uit te nodigen in jouw school. Maak het een keertje mee! Dit is zo een waardevol werk, de wereld heeft dit nodig.

Het vervolg…

Na het interview over Challenge Day gingen we wandelen in de tuin van het kasteel en leerden we Vincent verder kennen. Dat gesprek kan je hieronder beluisteren.

Met de vogeltjes fluitend op de achtergrond, werd het een openhartig gesprek over:

  • Zijn fascinatie over Mariabeelden, water en fonteinen
  • Afscheid nemen op een natuurlijke manier
  • Zorgen voor dierbare overledenen
  • Hoe zijn wens om papa te worden in vervulling kwam
  • Wat ertoe doet in het leven
  • Waarom Hans stilteportretten maakt

Net zoals wanneer je na je vakantie weer helemaal bent opgeladen om er terug in te vliegen, waren onze batterijen helemaal opgeladen na deze ontmoeting. Wat een fantastische ontmoeting. Wat een energie! Wat een mooi mens! Dankbaar!

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *