What a difference a year makes…

dec 31, 2018 | 0 Reacties

2018 wat een jaar. Ik schrok wel even toen ik op zoek ging naar een foto van mezelf van begin dit jaar.  veerlehuygenWat een verschil met hoe ik er nu uit zie. Begin dit jaar startte dan ook een transformatieproces toen ik in februari crashte. Er volgde een jaar gevuld met harde, maar oh zo waardevolle

lessen:

Les 1: luister naar je lichaam, het heeft je echt iets te vertellen

Al langer zocht mijn lichaam naar aandacht. Ik was vermoeid en voelde me niet gelukkig, dus ging ik intensief sporten. Dat zou wel helpen, dacht ik. Ik laat me niet doen, ik ben sterk genoeg en moest me gewoon nog wat sterker maken. Nee hoor, zo werkt het niet. Mijn lichaam kwam me iets anders vertellen en ik wilde niet luisteren, dus zette mijn lichaam de harde middelen in. Een hernia in mijn nek maakte dat ik wel moest stoppen met al hetgeen ik aan het doen was wat me niet gelukkig maakte. Ergens was ik dankbaar. Dankbaar voor de rust, dankbaar dat ik even afstand kon nemen. Toen ik na enkele maanden voldoende hersteld was en er terug wilde invliegen, liet mijn lichaam me opnieuw weten, dat ik het nog steeds niet begrepen had. Het was niet alleen nodig fysiek te herstellen, het was ook nodig eens heel erg naar binnen te gaan en eens goed in de spiegel te kijken.
 

Les 2: het is niet de schuld van de andere

Eerst was ik kwaad op iedereen rond mij. Dat ik gekraakt was, was de schuld van mijn opdrachtgever die niet duidelijk was, die alle lasten op mijn schouders legde, … Het was de schuld van mijn ouders waarvoor het nooit goed genoeg is.

Tot ik echt eens goed in de spiegel keek en ontdekte dat ik degene ben die zelf verantwoordelijk was voor alles wat me overkwam. Ik ben degene die de dingen zo hard aantrekt. Ik ben degene die iedereen altijd wilt helpen. Ik ben degene die alles perfect wilt doen en daardoor onnodig veel stress op mezelf leg. Dat is mijn keuze en dus ben ik ook de enige die daar iets aan kan veranderen.
 

Les 3: always F.L.Y. (First Love Yourself)

Ik ontdekte hoezeer niet dienende gedachten mijn leven beheersten zoals de gedachte dat ik toch niet goed genoeg ben en altijd zal falen. Ik besefte dat die innerlijke criticus aan het stuur zat van mijn leven. Dat was hard om vast te stellen.
 
Plots besefte ik dat ik mezelf compleet wegcijferde door goed te willen doen voor anderen om zo graag gezien te worden. Door te streven naar die waardering van anderen, geraakte ikzelf steeds leger en leger. Ik diende te leren om in de eerste plaats voor mezelf te zorgen, mild te zijn voor mezelf en dus mezelf graag te zien. Dat was een moeilijke en is het nog steeds. Dankzij affirmaties, visualisaties en mezelf continu de vraag te stellen: wat wil ik, heb ik geleerd om voor mezelf te zorgen, maar het blijft geen evidente.
 

Les 4: Stop met het zoeken naar je levensmissie

Ik wist het een hele tijd niet meer. Wat heb ik hier nu te doen op deze wereld. Al 4,5 jaar zelfstandige, van alles gedaan en toch was ik compleet de weg kwijt. Tot ik ontdekte, dat het misschien helemaal niet zo spectaculair moet zijn. Misschien ben ik hier op de wereld om te leren zorgen voor mezelf om er zo ook optimaal te kunnen zijn voor de mensen die voor mij belangrijk zijn. Misschien is het wel niet meer dan dat en is al de rest wat ik dan effectief professioneel doe, helemaal niet zo belangrijk. Zolang ik maar gewoon mezelf kan zijn.
 

Les 5: follow your compass of joy

Wat is dat dan gewoon jezelf zijn en doen wat je graag doet. Als multi-potential of creatieve generalist heb ik niet 1 specifiek talent. Dat vind ik soms best lastig. Ik doe vanalles. Hoe leg je dat dan uit als je gaat netwerken en ze vragen je: wat doe je?

Veelal hoor je ook dat je een niche moet kiezen, dat je je dient te focussen op 1 ding. Ondertussen heb ik genoeg succesvolle ondernemers ontmoet, die dat advies naast zich neer hebben gelegd. Je hoeft helemaal niet te kiezen. Doe gewoon wat je graag doet, al is dat een én én verhaal.
Dankzij deze les, heb ik het los gelaten van te zoeken naar dat ene ding dat ik moet doen. Het geeft heel veel rust en vrijheid.
 
Ik ben best fier dat ik die lessen heb mogen leren, al was het bij wijlen hard. Wees gerust, het blijft nog steeds een continu proces van vallen en opstaan. Maar het heeft me al zoveel gebracht en daar ben ik erg dankbaar voor. Ik ben ook erg dankbaar voor al die mensen die me tijdens dit proces zijn blijven steunen. Ik voel me dan ook klaar om er nu echt weer helemaal in te vliegen.
 
Niet alleen, maar samen. Ik ben het beu om als solo-ondernemer alleen te worstelen. Ik bruis van de ideeën en wil ze nu ook echt wel eens allemaal gaandeweg tot uitvoering brengen. Gezien ik merk dat er ook bij andere creatieve, innoverende, sociaal voelende solo-ondernemers die nood is om te verbinden en elkaar te versterken, wil ik al mijn talenten inzetten om dit mogelijk te maken. Mijn talent om te verbinden door allerhande activiteiten te organiseren die het mogelijk maken om dieper met elkaar te connecteren. Mijn talent om groepsprocessen te faciliteren en complementaire teams te vormen die elkaar versterken. Mijn creativiteit en interesse in alles wat dat tikkeltje anders is, waarmee ik anderen wil inspireren om out of the box te gaan en overal mogelijkheden te zien. Mijn gave om echt te luisteren. You ain’t seen nothing yet… 😉
 
Ik kijk alvast uit naar een sprankelend 2019!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *